Jan op de Camino Portugues 2

03 april 2025

Pffff wat een dag. Net gedoucht en lig nu uitgeput op bed.

Probeer toch maar een stukje te schrijven.

Vanmorgen wordt ik om 5 uur wakker van de eerste pelgrims die vertrekken. Ga er niet veel later ook maar uit, Etienne is ook al wakker. Spullen bij elkaar zoeken bij het licht van de mobiel. In de keuken zetten we koffie en eten we een broodje en om kwart over zes in het donker vertrekken we. Helaas komen we erachter dat we verkeerd lopen er zijn geen gele pijlen tezien. Nogmaals kijken we op de route App. Bij het verlaten van de albergue zijn we rechtsaf gegaan in plaats van linksaf. Dom, dom, dom en zo lopen we 1,8 km voor niets. We vinden de gele pijlen weer en lopen Azambuja uit. Het pad gaat verder tussen de landerijen door en het wordt langzaam licht en de vogels zijn druk met kwetteren. We passeren de Tsjech die weer eerder zagen en even later een Braziliaan die een stukje met ons mee loopt. Na 13 km komen we barretje tegen waar de tijd heeft stil gestaan. De prijs voor de koffie ook € 0,90 voor een prima kopje koffie. We nemen er nog allebei 1. Ik verwissel ook gelijk de sokken, deze waren nat geworden doordat de schoenen nog niet helemaal droog waren van gisteren. Het pad is goed te belopen het is een mix van gravel en zand tussen de uitgestrekte  landbouwvelden door deze  worden afgewisseld met velden met druivenstokken. Af en toe passeren we wat boerderijen en woningen. Het is in ieder geval mooier lopen dan de voorgaande dagen. We zien nog een pelgrim voor ons lopen en bij het passeren blijkt het een Fransman te zijn. Hubert genaamd. Etienne gaat gelijk het gesprek aan en gezamenlijk lopen we kilometers verder en de Fransen kletsen aan 1 stuk door. Lijken wel .......... Hubert stopt voor een pauze maar wij willen verder het is nog te vroeg voor een picknick. Anderhalf uur later is het toch tijd om te pauzeren maar we komen geen enige mogelijkheid tegen om ergens te gaan zitten. Zie even later een paar grote lege kratten langs in de kant liggen, gooi er 1 ondersteboven en we kunnen zitten. Heerlijk, rugzak af en even bijkomen van de kilometers. We gaan weer van start en in de verte op een heuvel zeg maar berg zien we de stad Santarem liggen. Het was ons bekend dat er op het laatst ons een venijnige klim te wachten stond en zo moesten we de laatste 2,5 km berg op naar Santarem. Op de weg naar boven stond halverwege de man met de bekende hamer. Even pauze en verder naar boven. 34,6 km vandaag is ook eigenlijk teveel op een dag. Maar tussen Azambuja en Santarem was er geen mogelijkheid om ergens te overnachten. We moesten wel en dan ook nog verkeerd lopen 's ochtends. Om half 3 kwamen we aan bij ons hotel dat ook kamers heeft voor pelgrims. Gelukkig dat we gereserveerd hadden wat ze zijn volgeboekt. De kamer is voor 4 personen met badkamer. We krijgen helaas de bovenste bedden van stapelbedden toegewezen. Bij het betreden van de kamer treffen we een bekende aan. Het is Marek de Zweed en niet veel later komt de Tsjech ook binnen. Zo toch nog een verhaal kunnen schrijven. Straks kunnen we in een andere ruimte voor ons zelf eten maken. Er staan verkoopautomaten voor koffie, frisdrank en magnetron maaltijden. Op tijd naar bed weer maar eerst de knie insmeren die heeft ook last van kilometers en de voeten zijn ook niet ongeschonden uit de strijd gekomen. Wat morgen brengt zien we wel.

04 april 2025

Gisteravond gezellig gegeten. De Tsjech was er, Etienne en een Française met een fles rode wijn. De wijn smaakte prima bij mijn stoofpotje uit de magnetron.

Prima geslapen vannacht en klim om half zeven uit het bovenste bed. Het bekende ochtend ritueel en de tenen afplakken met tape. We ontbijten gezamenlijk met de andere pelgrims die hier ook logeren. Om half 8 staan we buiten met ons regenpak aan en gaan op pad. We volgen vanaf vandaag niet meer de gele pijlen van de Camino Portugues maar de blauwe pijlen van Camino Fatima. Fatima is een bedevaartsoord hier in Portugal wat Lourdes is in Frankrijk. De Française Nonciate loopt met ons mee vandaag, ze heeft ook gereserveerd op het zelfde adres als wij voor vandaag. Gisteravond heeft Etienne via de dame van de hotelreceptie nog enkele reserveren kunnen regelen tot en met 7 april hebben we plek geregeld. Na 6 km zijn we eindelijk de stad uit en lopen door een boomrijk landschap. Het is heuvelachtig met af en toe een pittige klim. Na 14 km komen we in in klein dorpje een barretje tegen. Gelukkig zijn ze open en kunnen we even schuilen voor de regen. Verbaasd me nog steeds over de koffie prijs € 0,80 deze keer. Na dat de regen minder is geworden gaan we weer op weg af en toe op gravel paden maar ook stukken over de weg. Etienne wijst mij op de vele kurk eiken die hier staan een belangrijk product voor Portugal. Het gaat harder regen en het pad veranderd in een snel stromende beekje. Droge voeten houden we niet de schoenen zijn doorweekt net zoals de kleding. Om kwart voor 2 komen we na 23,3 km aan bij de hostel in Arneiro das Milhariças aan. Deze gaat pas om 2 uur open. Tegenover is een bar waar binnen de tv met luide muziek aanstaat. We drinken iets en even na tweeën is de gastheer aanwezig. Inschrijven, stempel en € 15 afrekenen om te overnachten. We krijgen een prima kamer met badkamer voor ons tweeën. Prima adres zo. Eerst maar een warme douche en daarna de natte kleding drogen. Buiten zal dat niet lukken maar binnen staat een electrische verwarming. Doe ook gelijk een wasje en kunnen we alles mooi drogen. In de ruimte is ook een keuken voor Etienne, ik ga met Nonciate naar het restaurant in dit dorpje. Er is een kleine supermarkt die 's middags een paar uur open is. Daar koop ik samen met Etienne wat voor het ontbijt voor morgenochtend. We drinken nog wat in de bar tegenover de supermarkt. Blijf me verbazen over de prijzen hier als (oud) horecaman, flesje bier en een rode wijn € 2,70. Tijd om te rusten heb tot 7 uur daarna naar het restaurant met Nonciate. Wij erheen blijkt het gesloten te zijn. Snel terug of de supermarkt nog open is. Helaas ook dicht, rammel wat aan de deur en zowaar gaat de deur open. We mogen naar binnen en ik koop spaghetti bolognese, Nonciate iets van vis. Zo kunnen we gelukkig toch wat warms eten vanavond. We voegen ons bij Etienne in de keuken die vreemd opkijkt dat we terug zijn en maken de hap warm in de ping-oven. We ruimen de keuken op en gaan richting de kamer en tik mijn verhaal van deze dag. De kerkklok slaat 11 uur, tijd om te slapen. 

05 april 2025

Redelijk geslapen vannacht. Het ochtendritueel van opfrissen, spullen inpakken en ontbijten. Om kwart over 8 uur vertrekken we, Nonciate loop ook mee. Het is droog maar donkere wolken hangen boven de bergen. Volgens het weerbericht is er vanaf 11 uur kans op regen. Vanuit het plaatsje loop het pad omhoog en kunnen we gelijk er tegen aan. Het pad gaat door de bossen met kurk eiken en eucalyptus bomen. De eucalyptus bomen geven een lekkere aromatische geur af nu het vochtig is in het bos. Na 10 km komen we in Monsanto aan en in de plaatselijke bar neem ik een koffie en een chocolade croissant. Pittige beklimmingen en afdalingen volgen elkaar gedurende de dag op. Ons tempo is wat rapper dan de Française maar dat geeft niet. Ieder gaat met zijn enige tempo omhoog. Etienne gaat ook wat vlotter dan mijn. Heb niet veel kunnen trainen van tevoren, besloot nog niet zolang geleden om samen met Etienne te gaan. En het afgelopen jaar is er ook niet veel van gekomen met die gescheurde kniebanden. We volgen het gravelpad verder omhoog en komen op dit smalle pad een camper tegen. Waar ken ik dat van? Canada misschien 😉. Wij aan de kant en de mannelijke chauffeur zwaait naar ons tijdens het passeren zijn vrouw kijkt met een niet al te vrolijk gezicht vooruit. Na 10 km komen we in Monsanto aan en in de plaatselijke bar bestel ik een koffie en een chocolade croissant. Als we aan de koffie zitten komt Nonciate binnen en neemt ook wat lekkers bij haar thee. Ze vertelt dat er op het pad een camper vast staat, klem tussen de rots en bomen. Etienne en ik kijken elkaar aan en beginnen te lachen. We gaan weer verder nog  8 km volgens de route App. We kunnen lekker doorstappen tot we 4,5 km voor de finish nog grote uitdaging krijgen. Het pad naar boven verandert in een rots pad tussen struiken door. Etienne voorop en ik er achteraan. Al gauw moet ik lossen wat een klim is dit. Maar na 1 uur hebben we deze 1,5 km naar boven overwonnen en worden getrakteerd op een mooi uitzicht. En wat nog fijner is dat er geen regen is gevallen. Nu nog 3 km afdalen over het rots pad en komen na 18.3 km tegen tweeën aan bij ons logeeradres. Bij de bel hangt een briefje dat we moeten bellen. Etienne belt en even later komt de dame aan gereden. Gegevens invullen, geen stempel maar een plakplaatje deze keer. Afrekenen en we krijgen een bed toegewezen onder in het gebouw. Slaapzaal voor 8 personen met 2 douches en toiletten. Ruimte om te zitten en er is een magnetron, koelkast en waterkoker aanwezig. Gaan gelijk onze boodschappen doen voor vanavond en voor morgenochtend bij de supermarkt vlak in buurt. Kunnen we straks douchen, wasje en verder lekker uitrusten.